بسم الله الرحمن الرحیم
آینهی جادو
در فیلم هیچ تصویری نمیتواند «سهواً یا به طور تصادفی» درمیان مجموعهی تصاویر فیلم قرار بگیرد؛ این یک اصل کاملاً بدیهی است که انسان را به یک خصوصیت جامع دربارهی «واقعیت سینمایی» راهبر میشود. مراد از واقعیت سینمایی همان واقعیتی است که بر پردهی سینما عرضه میگردد.
چرا چنین است؟ چرا در فیلم هیچ تصویر غیرضرور، اشتباهی یاتصادفی نمیتواند وجود داشته باشد، حال آنکه در واقعیت خارج یا واقعیت پیرامون هرگز چنین نیست؟1 در فیلم هر یک از تصاویر با تصاویر قبل و بعد از خویش و با مجموعهی فیلم ارتباطی معین و پیشبینی شده دارد و پیوند بین تماشاگر و فیلم نیز موکول به آن است که تماشاگر این روبط معین و پیشبینی شده را دریابد. در اینجا هرگز این امکان وجود ندارد که دو تصویر بدون قصد خاصی کنار یکدیگر قرار بگیرند و یا تصویری بیدلیل در میان مجموعهی تصاویر فیلم جاگیر شود.
ممکن است در جواب این سوال بگوییم: خوب! هر فیلم به ناگزیر دارای سیر دراماتیک و منطق معین و مشخصی است و اگر یک تصویر بدون رابطهی درست با این سیر در آن میان بنشیند، هیچ فایدهای نخواهد داشت جز آنکه تماشاگر را گیج خواهد کرد و مانعی خواهد شد در سر راه درک کامل معنای فیلم.
ادامه مطلب... | 
